VMware czy Hyper-V? Jak wybrać platformę wirtualizacji dla swojej firmy

Krótka odpowiedź

Wybierz Hyper-V, jeśli większość serwerów wirtualnych to Windows Server, a Twój zespół zna Windows. Hypervisor jest wtedy w licencji, którą i tak kupujesz dla tych maszyn. Zostań przy VMware, jeśli masz rozbudowane środowisko z narzędziami innych firm, a oferta odnowienia mieści się w budżecie. Jeśli rachunek od Broadcom jest głównym problemem, rozważ też Proxmox VE: otwartoźródłową platformę, którą firmy sprawdzają jako ucieczkę od kosztów VMware. Wymaga innych kompetencji niż Windows czy vSphere.

Żadna platforma nie wygrywa w każdym przypadku. Różnice zaczynają się od licencji, nie od funkcji.

Licencjonowanie w 2026

VMware po zmianach Broadcom

• Koniec licencji wieczystych. Broadcom ogłosił go 11 grudnia 2023. VMware kupuje się w subskrypcji, głównie w pakietach VMware Cloud Foundation (VCF) i vSphere Foundation (VVF).
• Licencja na rdzeń, minimum 16 rdzeni na procesor. Serwer z jednym 8-rdzeniowym procesorem płaci za 16 rdzeni. Liczą się też rdzenie wyłączone w BIOS.
• Samodzielne vSphere Standard i Enterprise Plus pozostają w ofercie, ale tylko do wersji 8 Update 3. Funkcje vSphere 9 są w VCF i VVF. Dostępność zależy od partnera. Broadcom zapowiedział nową edycję Standard dla mniejszych środowisk, ale cena i warunki nie są opublikowane, więc to na razie zapowiedź.
• Darmowy ESXi istnieje w wersji 8.0 Update 3e. Obsługuje do 2 procesorów fizycznych na host i 8 vCPU na maszynę. Nie zarządza nim vCenter, nie ma vMotion, DRS, HA ani kopii zapasowych przez VADP, a Broadcom nie zapewnia wsparcia. To opcja do testów albo pojedynczego hosta, nie do klastra produkcyjnego.

Hyper-V w Windows Server

Rola Hyper-V jest w edycjach Standard i Datacenter. Różnią się prawami do maszyn wirtualnych:

• Standard: licencja obejmuje 2 maszyny wirtualne. Kolejne dokupujesz w kompletach po dwie, licencjonując serwer ponownie na tę samą liczbę rdzeni.
• Datacenter: maszyn bez limitu.

Licencja jest liczona na rdzenie fizyczne: minimum 8 na procesor i 16 na serwer. Cennik orientacyjny Microsoft (USD, netto, za pakiet 16 rdzeni, stan na 12.10.2026): Standard 1176 USD, Datacenter 6771 USD. W Polsce ceny mogą się różnić, a do tego dochodzą licencje dostępowe CAL. Z tych kwot wynika, że Datacenter wychodzi taniej od Standard dopiero przy 11 maszynach na hoście z 16 rdzeniami (6 kompletów Standard to 7056 USD).

Przykład: 2 hosty po 16 rdzeni, 8 maszyn z Windows

Najważniejsze: maszyny z Windows potrzebują licencji Windows Server niezależnie od hypervisora. Na VMware płacisz więc dodatkowo za subskrypcję VMware. Na Hyper-V za hypervisor nie dopłacasz nic.

Licencje Windows (oba warianty):

• maszyny na stałe przypisane do hostów (4 + 4): po 2 komplety Standard na host, razem 4 × 1176 = 4704 USD,
• klaster, w którym każda z 8 maszyn może działać na dowolnym hoście: po 4 komplety Standard na host, razem 8 × 1176 = 9408 USD. Datacenter: 2 × 6771 = 13 542 USD. Zasady przenoszenia licencji między hostami sprawdź z partnerem licencyjnym Microsoft przed zakupem.

Subskrypcja VMware: 2 hosty × 16 rdzeni = 32 rdzenie. Koszt to 32 razy roczna cena rdzenia z oferty Twojego partnera. Cen VMware nie podaję, bo nie mam ich z publicznego źródła producenta. Metoda liczenia jest ta sama dla każdej oferty.

Co to znaczy dla Twojej firmy: przewaga kosztowa Hyper-V rośnie z udziałem maszyn z Windows. Jeśli prawie wszystko u Ciebie działa na Windows Server, jedna pozycja kosztów znika. Jeśli większość maszyn to Linux, argument słabnie: sam host Hyper-V też wymaga licencji Windows Server, nawet gdy na nim stoją wyłącznie maszyny z Linuksem. Wtedy porównujesz subskrypcję VMware z licencją Windows Server na hosty, a różnica bywa mniejsza, niż sugeruje hasło „Hyper-V jest w cenie”.

Porównanie w tabeli

Trzy scenariusze

a) Mała firma, 1-2 serwery, wszystko na Windows. Wybierz Hyper-V. Hypervisor jest w licencji Windows Server, a przy jednym hoście i kilku maszynach wystarcza Standard. Zarządzasz z Windows Admin Center, bez osobnej konsoli i subskrypcji.

b) Masz VMware i dostałeś ofertę odnowienia. Policz rdzenie z minimum 16 na procesor i poproś partnera o wycenę z rozbiciem na pakiety. W ofercie sprawdź cztery rzeczy: który pakiet (VCF, VVF czy samodzielny vSphere), na ile rdzeni jest wycena, na jaki okres i które funkcje faktycznie wykorzystujesz. Upewnij się, że nie płacisz za pakiet z funkcjami, z których Twoje środowisko nie skorzysta. Porównaj trzy drogi: odnowienie, migrację na Hyper-V i migrację na Proxmox VE, jeśli masz kompetencje do jego utrzymania. Zapytaj o minimalne progi zamówienia i warunki odnowienia na piśmie. Pojedyncze hosty bez klastra mogą działać na darmowym ESXi, ale bez wsparcia i bez backupu przez VADP.

c) Środowisko mieszane z Linuksem i wymagana wysoka dostępność. Obie platformy budują klaster z migracją na żywo. Rozstrzyga lista wsparcia Twoich dystrybucji i to, wokół czego zbudowano backup i monitoring. Jeśli narzędzia są związane z vCenter, koszt migracji może przewyższyć różnicę w licencjach.

Migracja z VMware na Hyper-V

Microsoft udostępnia rozszerzenie VM Conversion do Windows Admin Center. Ma status wersji podglądowej: według Microsoftu bez gwarancji wsparcia, a dokumentacja była ostatnio aktualizowana 20 lutego 2026. Działa w dwóch fazach:

1. Synchronizacja: pełna kopia dysków przy działającej maszynie.
2. Przełączenie: synchronizacja różnicowa (tylko zmienione bloki), wyłączenie maszyny źródłowej, ostatnia synchronizacja i import do Hyper-V.

Przestój to więc czas ostatniej synchronizacji i uruchomienia maszyny, nie całego kopiowania. Jego długość zależy od liczby zmian w oknie przełączenia, dlatego zmierz ją testem na jednej maszynie, zanim zaplanujesz okno serwisowe.

Co przenosi się łatwo: maszyny z Windows Server od 2012 R2 do 2025, Ubuntu, Debian i dystrybucje pochodne RHEL. Narzędzie zachowuje statyczne adresy IP, po migracji usuwa VMware Tools z maszyn Windows i obsługuje do 10 maszyn naraz (vCenter 6.x, 7.x i 8.x).

Co wymaga pracy:

• na maszynach z Linuksem zainstaluj sterowniki Hyper-V przed migracją,
• przygotuj przełączniki wirtualne i VLAN-y na hostach docelowych,
• przepnij zadania kopii zapasowych na nowe maszyny,
• systemy spoza listy wsparcia sprawdź osobnym testem.

Od czego zacząć: od inwentaryzacji (system, dyski, zależności, dopuszczalne okno przestoju), potem test na jednej mało krytycznej maszynie, dopiero potem plan kolejnych serii.

Backup przy obu platformach

NAKIVO i Veeam obsługują zarówno VMware, jak i Hyper-V, więc zmiana hypervisora nie wymusza zmiany narzędzia, tylko ponownego zaplanowania zadań. Przy replikacji do drugiej lokalizacji sprawdź, czy wybrany pakiet ją zawiera, bo od tego zależy plan odtwarzania po awarii (disaster recovery).

Najczęstsze pytania (FAQ)